"У першы дзень тыдня Марыя Магдалена прыйшла да магілы раніцай, калі было яшчэ цёмна, і ўбачыла, што камень адсунуты ад магілы. Тады пабегла і прыйшла да Сымона Пятра і да другога вучня, якога любіў Езус, і сказала ім: «Забралі Пана з магілы, і не ведаем, дзе паклалі Яго!» Марыя стаяла каля магілы і плакала. Каліжплакала, зазірнула ў магілу і ўбачыла двух анёлаў у белым адзенні, якія сядзелі адзін каля галавы, а другі каля ног, дзе ляжала цела Езуса.
І яны сказалі ёй: «Жанчына, чаго ты плачаш?» Яна адказала ім: «Забралі Пана майго, і не ведаю, дзе паклалі Яго». Калі гэта сказала, азірнулася і ўбачыла Езуса, які стаяў, але не ведала, што гэта Езус.
Сказаў ёй Езус: «Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш?» Яна, думаючы, што гэта садоўнік, сказала Яму: «Пане, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я забяру Яго».
Езус сказаў ёй: «Марыя!» А яна азірнулася і сказала Яму па-габрэйску: «Раббуні!» (што азначае «Настаўнік!»).
Сказаў ёй Езус: «Не затрымлівай Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да Айца. Ідзі ж да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, да Бога Майго і Бога вашага». Пайшла Марыя Магдалена абвясціць вучням, што бачыла Пана і тое, што Ён сказаў ёй."
Марыя стаяла каля магілы і плакала... У гэтым здарэнні мы павінны перад усім заўважыць, як шмат сіл любові ўварвалася ў душу гэтай жанчыны, які трывала магілы Пана, нават пасля таго, калі вучні Яго паўцякалі. Яна шукае Таго, Якога як жа доўгі час не магла знайсці ў сваім жыцці, таму плача ў гэтым шуканні, палымнеючы любоўю, і думаючы, што Яго цела было скрадзена...
У жыццёвым падарожжы Марыі Магдалены выяўляюцца некаторыя вельмі важныя аспекты веры. Па-першае, мы захапляемся яго мужнасцю. Вера, дар Божы, патрабуе мужнасці з боку верніка. Паколькі Бог з'яўляецца нябачным па сваёй сутнасці, вера заўсёды - пэўны пералом і рызыкоўны скачок, таму што яна ўключае ў сябе мужнасць, каб убачыць сапраўднасць рэальнага ў тым, чаго не бачыў. Марыя, якая ўбачыла ўваскрослага Хрыста, "бачыць" вачыма веры і Айца.
З іншага боку, як зазначыў у сваім навучанні Папа Бенедыкт XVI, гэты "скачок веры", дасягаецца праз тое, што Біблія называе пакаяннем або пераўтварэннем, і толькі той, атрымлівае яго, хто імкнецца змяніць сваё жыццё". Ці ж не гэтае жаданне было першым на духоўным шляху Марыі Магдалены? Ці не гэты крок мы вельмі часта забываемся рабіць у сваім жыцці?
Комментариев нет:
Отправить комментарий