Так кажа Пан, твой
Адкупіцель,
Святы Ізраэля:
Я — Пан, Бог твой,
які вучыць цябе
таму, што карыснае,
які накіроўвае цябе
на шлях, якім трэба ісці.
О, калі б ты зважаў
на мае запаведзі,
тады спакой твой
быў бы, як рака,
і справядлівасць
твая, як хвалі марскія.
І Твайго патомства
было б, як пяску,
і нашчадкаў з
улоння твайго, як яго пясчынак.
Не знікла б і не
было б знішчана
імя тваё перад Маім
абліччам.
“О, калі б ты зважаў на мае запаведзі”… Сапраўды, жыццё
маё б выглядала па іншаму: я б не губляўся ў непралазных гушчарах штодзённасці,
я меў бы магчымасць жыць, а не толькі існаваць… Я не змог бы быць эгаістам і ісці па галовах тых, хто
побач са мной… Я не змог бы быць абыякавым да тых, хто церпіць нястачу, хто
разгубіўся і не ведае, куды ісці… Я не змог бы быць нявольнікам сваіх
слабасцей, якія прыгнятаюць да зямлі і душаць, не даючы дыхнуць свежым паветрам…
Вучы ж, кіруй, Госпадзе... Бо без Цябе нічога добрага не атрымаецца…
Комментариев нет:
Отправить комментарий