Старонкі

четверг, 17 декабря 2015 г.

Чацвер ІІІ тыдня Адвэнту - Іс 54, 1–10

Узрадуйся, бясплодная,
якая не нарадзіла;
усклікай ад радасці і весяліся,
якая не спазнала болю родаў!
Бо ў пакінутай будзе больш сыноў,
чым сыноў у той, якая мае мужа, — кажа Пан.
Пашыр месца тваёй скініі,
расцягні палотны твайго шатра, не саромейся,
падоўж свае шнуры, умацуй калкі свае!
Бо ты разрасцешся направа і налева,
і патомства тваё авалодае народамі
і заселіць спустошаныя гарады.
Не бойся, бо не будзеш асаромлена,
не саромейся, бо не будзеш зняважана.
Ты забудзеш сорам сваёй маладосці
і больш не будзеш памятаць ганьбы твайго ўдаўства.
Бо мужам тваім ёсць Стварыцель твой,
Пан Магуццяў — імя Ягонае;
і Адкупіцель твой — Святы Ізраэля,
Богам усёй зямлі Ён будзе названы.
Бо як жонку пакінутую і засмучаную духам,
кліча цябе Пан.
І як да жонкі маладосці, якая была адвергнута,
звяртаецца твой Бог:
На малы час Я пакінуў цябе,
але з вялікай міласцю прыму цябе.
У прыступе гневу Я схаваў ад цябе
на хвіліну аблічча Маё,
але ў вечнай міласэрнасці злітуюся над табою, —
кажа Пан, Адкупіцель твой.
Бо для Мяне гэта, як воды Ноя,
калі прысягнуў Я, што воды Ноя не прыйдуць
больш на зямлю;
так прысягнуў Я, што не буду гневацца на цябе
і дакараць цябе не буду.
Бо горы знікнуць,
і пагоркі захістаюцца,
але міласэрнасць Мая не адступіць ад цябе,
і запавет спакою Майго не пахіснецца, —
кажа Пан, які спагадае табе.


“Міласэрнасць Мая не адступіць ад цябе…” Ты ніколі не пакідаеш чалавек… Гэта я пакідаю Цябе – праз свае слабасці, дурныя паводзіны, эгаізм…

“Міласэрнасць Мая не адступіць ад цябе…” Дзякую Табе, Божа за магчымасць паўставаць, хоць часта падаю, і нанова распачаць шлях за Табой.

Комментариев нет:

Отправить комментарий