Лк 16, 1–8
У той час казаў Езус сваім
вучням: Адзін багаты чалавек меў эканома, на якога данеслі яму, што растрачвае
маёмасць яго. І паклікаўшы яго, сказаў яму: Што гэта я чую пра цябе? Зрабі
справаздачу з кіравання свайго, бо ўжо не можаш быць эканомам.
Тады эканом сказаў сам сабе:
Што мне рабіць, бо гаспадар мой адбірае
ў мяне кіраўніцтва домам? Капаць не маю сілаў, жабраваць саромеюся. Ведаю, што
зрабіць, каб людзі прынялі мяне ў дамы свае, калі адхілены буду ад кіраўніцтва
домам.
І, паклікаўшы кожнага
паасобку даўжнікоў свайго гаспадара, сказаў першаму: Колькі ты павінен
гаспадару майму? Той сказаў: Сто кадзяў алею. І сказаў яму: Вазьмі сваю
распіску, сядай хутчэй і напішы пяцьдзесят. Потым другому сказаў: А ты колькі
павінен? Той сказаў: Сто кор пшаніцы. І сказаў яму: Вазьмі сваю распіску і
напіші восемдзесят.
І пахваліў гаспадар
несправядлівага эканома, што ён разумна ўчыніў. Бо сыны гэтага веку мудрэйшыя
за сыноў святла ў адносінах да свайго пакалення.
Якім працаўніком у духоўным плане з’яўляюся я? Ці паступаю ў
справядлівасці, міласэрнасці, любові? Ці можа растрачваю тое, чым адарыў мяне
Госпад, марнуючы Яго дары, дзейнічаючы неразумна, г.зн. не ўлічваючы Божы план
адносна мяне?
Кожны з нас павінен штодзённа рабіць справаздачу з таго, што зрабіў на
працягу дня… Нельга жыць толькі успамінамі, трэба паглядзець, ці я тут і цяпер
працую плённа, ці магчыма, ужо даўно паступаю, як труцень…
Комментариев нет:
Отправить комментарий