Лк
4, 38–44
Езус
пакінуў сінагогу і прыйшоў у дом Сымона. Між тым моцная гарачка ахапіла Сымонаву
цешчу. І прасілі Яго за яе.
Стаўшы
над ёю, Езус забараніў гарачцы, і тая пакінула яе. Жанчына адразу ж паднялася і
прыслугоўвала ім.
На
захадзе сонца ўсе, хто меў хворых на розныя немачы, прыводзілі іх да Езуса. Ён
жа, ускладаючы рукі на кожнага з іх, аздараўляў іх. І шмат з каго выходзілі
злыя духі, якія крычалі, кажучы: Ты — Сын Божы! Але Ён забараняў і не дазваляў
ім казаць, бо яны ведалі, што Ён Месія.
Калі
настаў дзень, Езус выйшаў і скіраваўся ў пустыннае месца. А людзі шукалі Яго і,
прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі Яго, каб не сыходзіў ад іх.
Але
Ён сказаў ім: Таксама іншым гарадам Мне трэба абяшчаць Добрую Навіну аб
Валадарстве Божым, бо для гэтага Я пасланы.
І
прапаведаваў у сінагогах Юдэі.
Моцная
гарачка ахапіла Сымонаву
цешчу… Мяне таксама часта ахоплівае ліхаманка, якая з’яўляецца сімптомам, знакам таго, што я
з’яўляюся хворым, перад усім духоўна… Няма чаго здзіўляцца, што ў такім выпадку
я з’яўляюся няздольным належным чынам ісці за Збавіцелем…
Жанчына адразу ж паднялася і
прыслугоўвала ім… Пасля таго, як Хрыстос
учыніў цуд аздараўлення, жанчына адразу ж паднялася і прыслугоўвала. Чаму ж я,
хрысціянін сучаснасці, карыстаючыся з Божых ласкаў, забываюся аб тым, што
павінен служыць Госпаду ўсім сэрцам, усёй душой і з усіх сваіх сіл?
Комментариев нет:
Отправить комментарий