Лк 6, 20–26
Езус
узняў вочы свае на вучняў сваіх і сказаў:
Шчаслівыя
ўбогія духам, бо ваша ёсць Валадарства Божае.
Шчаслівыя,
якія цяпер галадаеце, бо насычаны будзеце.
Шчаслівыя,
якія цяпер плачаце, бо смяяцца будзеце.
Шчаслівыя
вы, калі ўзненавідзяць вас людзі, і калі адрынуць вас, і будуць зневажаць, і
з-за Сына Чалавечага адкінуць імя вашае, як зло. Радуйцеся ў той дзень і
весяліцеся, бо вялікая ўзнагарода ваша ў небе. Бо так паступалі з прарокамі
айцы іхнія.
Але
гора вам, багатыя, бо вы ўжо атрымалі сваё суцяшэнне. Гора вам, якія цяпер
сытыя, бо галадаць будзеце. Гора вам, якія цяпер смеяцеся, бо смуткаваць і
плакаць будзеце. Гора вам, калі ўсе людзі будуць добра казаць пра вас, бо так
паступалі з фальшывымі прарокамі айцы іхнія.
Шчасце шукае кожны, нават калі ён не задумваецца над гэтым... Некаторыя
шукаюць яго ў забавах і гулянках, іншыя – у задавальненнях, грошах, уладзе іг.д.
Шукаюць усе… але ці усе знаходзяць?
Калі ж вы ўваскрэслі з Хрыстом, шукайце таго, што ў вышынях, дзе Хрыстус
сядзіць праваруч Бога; пра тое, што ў вышынях, думайце, а не пра зямное, бо вы
памерлі, і жыццё вашае схавана з Хрыстом у Богу” – заклікае нас сёння Апостала
Павел у першым чытанні. Бо сапраўднае
шчасце для вучня Госпада – у з’яднанні з Тым, Які палюбіў нас такой любоўю, што
аддаў жыццё за нас…

Комментариев нет:
Отправить комментарий