Калі
Езус скончыў сваю прамову да народа, Ён увайшоў у Кафарнаум. У аднаго ж сотніка
захварэў і быў пры смерці слуга, якім ён даражыў. Пачуўшы пра Езуса, сотнік
паслаў да Яго юдэйскіх старэйшын, каб папрасілі Яго прыйсці і аздаравіць
ягонага слугу.
Тыя
прыйшлі да Езуса і настойліва прасілі Яго, кажучы: Ён варты, каб Ты зрабіў яму
гэта, бо ён любіць наш народ і нават пабудаваў нам сінагогу.
Езус
пайшоў з імі. І калі Ён быў ужо недалёка ад дому, сотнік паслаў сяброў сказаць
Яму: Пане, не турбуйся, бо я не варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой. Таму я не
палічыў сябе вартым прыйсці да Цябе. Але скажы слова, і будзе здаровы слуга
мой. Бо я таксама чалавек, падпарадкаваны ўладзе, і маю ва ўладзе жаўнераў.
Кажу аднаму: Ідзі, — і ён ідзе; другому: Прыйдзі, — і ён прыходзіць; а майму
слузе: Зрабі гэта, — і ён робіць.
Пачуўшы
гэта, Езус дзівіўся яму і, павярнуўшыся да натоўпу, які спадарожнічаў Яму,
сказаў: Кажу вам: нават у Ізраэлі Я не знайшоў такой вялікай веры.
Калі
ж пасланцы вярнуліся дадому, яны засталі слугу здаровым.
Пане, я не варты, каб Ты
ўвайшоў да мяне, але скажы толькі слова, і будзе аздароўлена душа мая… Падчас кожнай Найсвяцейшай Ахвяры звяртаюся гэтай
малітвай, якая базуецца на словах сотніка з сённяшняга Евангелля, да Цябе,
Госпадзі… Але ці часам я не прывык да яе?... Ці сапраўды падчас кожнай святой Імшы
я ўсведамляю, што на алтар прыходзіш Ты, адзін Бог і адзін пасрэднік паміж
Богам і людзьмі? Ці памятаю аб тым, што менавіта Эўхарыстыя павінна быць
крыніцай і вяршыняй майго жыцця?...
Ты, Госпадзі, прыходзіш… Амаль незаўважальны, пад постаццю хлеба і віна, Ты
прыходзіш, усемагутны Валадар, для таго, каб паказаць сваю любоў і навучыць
мяне гэтай любові…
Комментариев нет:
Отправить комментарий