Лк 10, 1–12
Прызначыў
Пан іншых семдзесят двух вучняў і паслаў іх па двое перад сабою ў кожны горад і
месца, куды сам хацеў ісці. І сказаў ім: Жніво сапраўды вялікае, а работнікаў
мала, таму прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво сваё.
Ідзіце,
вось Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў. Не бярыце ні машны, ні торбы, ні
сандаляў, і ў дарозе нікога не вітайце. У які дом увойдзеце, спачатку кажыце:
Спакой гэтаму дому! І калі будзе там сын спакою, то на ім спачне ваш спакой.
Калі ж не, то вернецца да вас. Заставайцеся ў тым доме, ешце і піце, што ў іх
ёсць, бо работнік заслугоўвае платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.
І
калі прыйдзеце ў які горад, і прымуць вас, ешце, што вам пададуць. І
аздараўляйце ў ім хворых, і кажыце ім: Наблізілася да вас Валадарства Божае.
Калі прыйдзеце ў які горад, і не прымуць вас, то выйдзіце на яго вуліцы і
скажыце: Нават пыл горада вашага, які прыліп да ног нашых, атрасаем; аднак
ведайце, што наблізілася да вас Валадарства Божае. Кажу вам, што Садоме ў дзень
той будзе лепш, чым гораду таму.
Мы не павінны быць самотнымі выспамі, але пакліканыя Госпадам да таго, каб
ствараць Царкву – супольнасць веруючых людзей, якія крочаць да збаўлення…
Нездарма ў сённяшнім Евангеллі Хрыстос пасылае вучняў па двое – адзін жа ў
полі не ваяр…
Жніво сапраўды вялікае, а работнікаў мала, таму прасіце Гаспадара жніва,
каб паслаў работнікаў на жніво сваё. Збавіцель заклікае да малітвы за тых, каму
даверана праца на жніве Гасподняй – а як жа часта бывае ў наш час, што мы
магчыма і прамаўляем малітву, але адначасова кажам у думках “Толькі не я!”…
Комментариев нет:
Отправить комментарий