Лк 10, 21–24
У
той час ўзрадаваўся Езус у Духу Святым і сказаў: Праслаўляю Цябе, Ойча, Пане
неба і зямлі, што Ты ўтоіў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў дзецям. Так,
Ойча, бо такое было Тваё ўпадабанне.
Усё
перададзена мне Айцом Маім, і ніхто не ведае, хто ёсць Сын, апроч Айца, і хто
ёсць Айцец, апроч Сына і таго, каму Сын хоча адкрыць.
І,
звярнуўшыся да вучняў, сказаў ім асобна: Шчаслівыя вочы, якія бачаць тое, што
бачыце вы! Бо кажу вам, што многія прарокі і каралі хацелі ўбачыць тое, што
бачыце вы — і не ўбачылі, і чуць тое, што чуеце вы — і не пачулі.
Ці разумею, што Бог хоча майго шчасця? Што менавіта Ён з’яўляецца яго
крыніцай? Ці заўважаю, што яно пераважна знаходзіцца вельмі блізка – толькі трэба
ўбачыць і пачуць…

Комментариев нет:
Отправить комментарий