У тыя дні з’явіўся Ян
Хрысціцель, які навучаў у Юдэйскай пустыні і казаў: Пакайцеся, бо наблізілася
Валадарства Нябеснае. Бо гэта той, пра каго сказаў прарок Ісая: Голас таго, хто
кліча ў пустыні: падрыхтуйце дарогу Пану, раўняйце сцежкі Яму.
Сам
жа Ян меў адзенне з вярблюджай воўны і скураны пояс на бёдрах сваіх; а ежай яму
была саранча і дзікі мёд. Тады Ерузалем і ўся Юдэя, і ўсе ваколіцы Ярдана
выходзілі да Яго. І прымалі хрост ад яго ў рацэ Ярдан, вызнаючы свае грахі.
Убачыўшы
многіх фарысеяў і садукеяў, якія прыходзілі да яго хрысціцца, ён сказаў ім:
Племя змяінае, хто навучыў вас уцякаць ад надыходзячага гневу? Прынясіце ж
годны плён пакаяння, і не думайце казаць у думках сваіх: Наш айцец — Абрагам.
Бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узняць дзяцей Абрагаму. Ужо і сякера
прыкладзена да карэння дрэваў; бо кожнае дрэва, што не дае добрага плоду, будзе
ссечана і кінута ў агонь.
Я
хрышчу вас у вадзе для пакаяння, але той, хто ідзе за мною, мацнейшы за мяне, і
я не варты несці сандалі Ягоныя. Ён будзе хрысціць вас Духам Святым і агнём.
Лапата Ягоная ў руцэ Яго, і Ён ачысціць гумно сваё і збярэ пшаніцу сваю ў
свіран, а мякіну спаліць агнём непагасным.
Ян Хрысціцель нас заклікае, каб мы падрыхтавалі дарогу для Госпада, раўнялі
Яму сцежкі. Канешне ж, гаворка тут ідзе не аб нейкай сабатажнай працы на паказ,
але аб кардынальным рамонце нашай душы – каб адчыніць сваё сэрца для Божай
ласкі…
Комментариев нет:
Отправить комментарий