Мц
13, 1–9
Выйшаў сейбіт сеяць
У
той дзень Езус выйшаў з дому і сеў каля мора. І сабралася каля Яго мноства
народу, так што Ён увайшоў у човен і сеў, а ўвесь народ стаяў на беразе. І шмат
гаварыў ім ў прыпавесцях, кажучы:
Вось
выйшаў сейбіт сеяць. І калі ён сеяў, адны зярняты ўпалі пры дарозе, і наляцелі
птушкі, і паклявалі іх. Другія ўпалі на камяністае месца, дзе не было шмат
глебы, і адразу прараслі, бо зямля была неглыбокай. Калі ж узышло сонца, яны
завялі і з-за таго, што не мелі каранёў, засохлі. Іншыя зярняты ўпалі ў церні,
і выраслі церні, і заглушылі іх. А яшчэ іншыя ўпалі на добрую зямлю і прынеслі
плён: адно ў сто разоў, другое ў шэсцьдзесят, а іншае ў трыццаць.
Хто
мае вушы, няхай слухае!
Госпад
– гэта сейбіт, Той, які
адарае мяне і цябе зернем Божага Слова, Божай Праўды… Госпад – гэта сёйбіт,
Той, які клапоціцца аб тым, каб з таго, што сеіцца, быў багаты ўраджай...
Таму мы як глеба, на якой прарастаюць гэтыя зярняткі,
павінны даверыцца рыдлёўцы Божай ласкі…
Комментариев нет:
Отправить комментарий