Мц 18, 1–5. 10. 12–14
Глядзіце,
не пагарджайце ніводным з гэтых малых
У
тую гадзіну вучні падышлі да Езуса, кажучы: Дык хто ж большы ў Валадарстве
Нябесным? Тады Езус паклікаў дзіця і паставіў яго сярод іх, кажучы: Сапраўды
кажу вам: калі не навернецеся і не станеце як дзеці, не ўвойдзеце ў Валадарства
Нябеснае. Таму кожны, хто прынізіць сябе, як дзіця гэтае, той будзе большым у
Валадарстве Нябесным. І калі хто прымае адно такое дзіця ў імя Маё, той Мяне
прымае.
Глядзіце,
не пагарджайце ніводным з гэтых малых, бо кажу вам, што Анёлы іхнія ў небе заўсёды
бачаць аблічча Айца Майго, які ёсць у нябёсах.
Езус
сказаў сваім вучням: Як вы думаеце? Калі ў нейкага чалавека было сто авечак, і
адна з іх заблукала, ці не пакіне ён дзевяноста дзевяць у гарах і не пойдзе
шукаць тую, што заблукала? Калі ж удасца знайсці яе, сапраўды кажу вам, ён
радуецца ёй больш, чым дзевяноста дзевяці, якія не заблукалі.
Гэтак
няма волі вашага Айца, які ў нябёсах, каб загінуў адзін з гэтых малых.
Калі не станеце як дзеці … Госпад заклікае праз гэтыя словы да
адкрытасці і даверлівасці. Дзіця, якое любяць бацькі, звычайна вельмі адкрытае,
і ў яго вельмі лёгка ўзбудзіць давер. Дзіцятка, якое адчувае, што яго любяць,
дазваляе прытуліць сябе амаль кожнаму.
З іншага боку, быць дзіцём – гэта таксама азначае быць залежным ад іншых
людзей. Дзіцятка – малое дзіцятка – без сумненняў – перакананае, што з’яўляецца
слабым, безабаронным, патрабуючым дапамогі, клопату, апекі…
Стаць як дзіцё – гэта ні што іншае, як досвед, што Бог з’яўляецца Айцом.
Калі ж так ёсць, дык і мы ці не павінны ж быць толькі Яго дзецьмі?...
Комментариев нет:
Отправить комментарий