27.08. серада ХХІ звычайнага тыдня

Мц 23, 27–32

Вы сыны тых, хто забіваў прарокаў

У той час Езус прамовіў, кажучы: Гора вам, кніжнікі і фарысеі крывадушныя, бо вы падобныя да пабеленых трунаў, якія звонку здаюцца прыгожымі, але ўнутры поўныя касцей нябожчыкаў і ўсялякай нячыстасці. Так і вы звонку здаяцеся людзям справядлівымі, але ўнутры поўныя крывадушша і беззаконня.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі крывадушныя, таму што ўзносіце магілы прарокам і ўпрыгожваеце грабніцы праведнікаў, кажучы: Калі б мы жылі ў дні айцоў нашых, то не былі б саўдзельнікамі ў праліцці крыві прарокаў. Так вы сведчыце супраць саміх сябе, што вы сыны тых, хто забіваў прарокаў. І вы дапоўніце меру сваіх айцоў.

    “Гора вам, крывадушныя!”-- Голас Ісуса ўжо каторы дзень стукаецца ў нашу свядомасць. Гора тым, хто справядлівы толькі напаказ, толькі знешне. Хрыстос  настойліва  паўтарае сваё папярэджанне. І хоць пра пакаранне  нічога не сказана, але праўдзівыя словы: “Гора вам, крывадушныя…” Бо крывадушнасць сама па сабе ёсць гора для чалавека: ён не можа быць сабой, увесь час падрабляецца, спрабуе здавацца кімсьці і ніколі не бывае свабодным. Ён увесь час азіраецца, прыціснуты непад’ёмным грузам: “А што скажуць суседзі, супрацоўнікі, начальства?” І зусім не бярэ пад увагу галоўнае: “А што скажа Бог?” А, тым часам, толькі гэта апошняе і важна.