10.09. -- серада ХХІІІ звычайнага тыдня

Лк 6, 20–26

Шчаслівыя ўбогія. Гора вам, багатыя

У той час: Езус узняў вочы свае на вучняў сваіх і сказаў:

Шчаслівыя ўбогія духам, бо ваша ёсць Валадарства Божае.

Шчаслівыя, якія цяпер галадаеце, бо насычаны будзеце.

Шчаслівыя, якія цяпер плачаце, бо смяяцца будзеце.

Шчаслівыя вы, калі ўзненавідзяць вас людзі, і калі адрынуць вас, і будуць зневажаць, і з-за Сына Чалавечага адкінуць імя вашае, як зло. Радуйцеся ў той дзень і весяліцеся, бо вялікая ўзнагарода ваша ў небе. Бо так паступалі з прарокамі айцы іхнія.

Але гора вам, багатыя, бо вы ўжо атрымалі сваё суцяшэнне. Гора вам, якія цяпер сытыя, бо галадаць будзеце. Гора вам, якія цяпер смеяцеся, бо смуткаваць і плакаць будзеце. Гора вам, калі ўсе людзі будуць добра казаць пра вас, бо так паступалі з фальшывымі прарокамі айцы іхнія. 

Шчаслівыя "галодныя, пакрыўджаныя, адкінутыя, гнаныя за праўду..." Згаджаемся, будзем чакаць узнагароды ў небе. Але чаму Хрыстос абвяшчае "гора" "цяпер сытым", тым, якія "цяпер смяюцца", тым, пра каго "ўсе добра гавораць"? Няўжо гэта дрэнна -- мець дастатак, смяяцца, мець пашану ў людзей? 

Не, не дрэнна, але трэба памятаць пра небяспеку: "сытасць" (дастатак, матэряльныя даброты) часта робяць нас сляпымі і раўнадушнымі да бяды іншага чалавека, у "сытасці" мы вельмі лёгка губляем здольнасць спачуваць і не бачым патрэбы праяўляць міласэрнасць. Смяяцца таксама -- не грэх, але гора тым, хто насміхаецца і знаходзіць радасць у бядзе бліжняга, тым, хто карыстаецца сваёй "моцнасцю", каб зняважыць  безабароннага. Гора й тым, хто ў вачах грэшнага свету мае пашану. Калі крывадушнікі і падманшчыкі праслаўляюць цябе ў адзін голас, то ці дадасць гэта табе вартасці ў вачах Бога?
 І таму сёння Хрыстос дае нам арыенціры. Выбар -- за намі.